четверг, 17 апреля 2014 г.

(Расейская судовая практыка) Несапраўдныя здзелка, якая цягне да памяншэння маёмасці ў перыяд банкруцтва / Недействительная сделка, которая влечет к уменьшению имущества в период банкротства



Даследаваўшы прадстаўленыя па справе доказы, у тым ліку дакументы, якія адлюстроўваюць фінансавае стан даўжнiка, як у перыяд здзяйснення здзелкі, так і ў папярэднія гэтаму перыяды бухгалтарскай справаздачнасці, ацаніўшы іх па правілах артыкула 71 Арбітражнага працэсуальнага кодэкса Расійскай Федэрацыі, суды з улікам тлумачэнняў, якія змяшчаюцца ў пунктах 5-7 пастановы Пленума Вышэйшага Арбітражнага Суда Расійскай Федэрацыі ад 23.12.2010 № 63 «Аб некаторых пытаннях, звязаных з прымяненнем раздзела III.1 Федэральнага закона «Аб неплацежаздольнасці (банкруцтве )», усталяваўшы, што дагавор паручыцельства заключаны ў забеспячэнне выканання абавязацельстваў па крэдытнай дамове, заключоннага  банкам з Пиденко А.В., які з'яўляўся старшынёй савета дырэктараў даўжнiка, на дату заключэння дагавора паручыцельства ў вытворчасці арбітражнага суда мелася ўзбуджаная справа аб прызнанні ААТ « Новачаркаскі Рыбакамбінат » неплацежаздольным ( банкрутам ) па заяве ўпаўнаважанага органа, даўжнік адказваў прыкметамі неплацежаздольнасці і недастатковасці маёмасці, пэўнымі абзацам 33 артыкула 2 Закона аб банкруцтве, і што банк, дзейнічаючы з належнай ступенню клапатлівасці і абачлівасці, меў магчымасць у момант здзяйснення спрэчнай здзелкі атрымаць інфармацыю аб названых абставінах.

Акрамя таго, суды палічылі , што прыняцце на сябе абавязацельстваў трэцяй асобы па крэдытных пагадненьняў у перыяд наяўнасці ў даўжнiка прыкмет неплацежаздольнасці было накіравана на змяншэнне маёмасці апошняга, прычыненне шкоды яго крэдыторам і сведчыць
аб злоўжыванні правам.

Пры дадзеных абставінах суды прызналі аспрэчваць здзелку несапраўднай па заяўленым конкурсным кіраўніком падставах.

Исследовав представленные по делу доказательства, в том числе документы, отражающие финансовое состояние должника, как в период совершения сделки, так и в предшествующие этому периоды бухгалтерской отчетности, оценив их по правилам статьи 71 Арбитражного процессуального кодекса Российской Федерации, суды с учетом разъяснений, содержащихся в пунктах 5-7 постановления Пленума Высшего Арбитражного Суда Российской Федерации от 23.12.2010 № 63 «О некоторых вопросах, связанных с применением главы III.1 Федерального закона «О несостоятельности (банкротстве)», установив, что договор поручительства заключен в обеспечение исполнения обязательств по кредитному договору, заключенному банком с Пиденко А.В., являвшегося председателем совета директоров должника,  на дату заключения  договора поручительства в производстве арбитражного суда имелось возбужденное дело о признании ОАО «Новочеркасский рыбокомбинат» несостоятельным (банкротом) по заявлению уполномоченного органа,  должник отвечал   признаками неплатежеспособности и недостаточности имущества, определенными абзацем 33 статьи 2 Закона о банкротстве, и что банк, действуя с должной степенью заботливости и осмотрительности, имел возможность в момент совершения спорной сделки получить информацию об указанных обстоятельствах.   

Кроме того, суды сочли, что принятие на себя обязательств третьего лица по кредитным соглашениям в период наличия у должника признаков неплатежеспособности было направлено на уменьшение имущества последнего, причинение вреда его кредиторам и свидетельствует о злоупотреблении правом.

При данных обстоятельствах суды признали оспариваемую сделку недействительной по заявленным конкурсным управляющим основаниям.

ОПРЕДЕЛЕНИЕ 
об отказе в передаче дела в Президиум 
Высшего Арбитражного Суда Российской Федерации 
№ ВАС-3825/14